„Jak ocalić światło w czasach mroku?”

Czy możliwe jest, by dobro przetrwało nawet najciemniejsze czasy? Emilia Kiereś, autorka Szkatułki, opowiada o dziecięcej wrażliwości naznaczonej wojenną traumą, sile zakorzenionej głęboko w każdym człowieku, roli pamięci oraz o tym, jak wplatać cudowność i harmonię w realistyczny świat powieści.

– serwis Granice.pl publikuje rozmowę, którą przeprowadziła ze mną pani Danuta Awolusi. „Jak ocalić światło w czasach mroku?”. Zapraszam do lektury – TUTAJ.

Przypominam też o głosowaniu na „Najlepszą książkę na lato”, które trwa do 23.06. Głos można oddać TUTAJ. Dziękuję! 🙂

Rozmowa w „Jedynce Dzieciom”

Zapraszam do wysłuchania rozmowy w audycji Jedynka Dzieciom – już jutro!

Pani Agnieszka Kunikowska wypytała mnie o Cacko, a ja opowiedziałam: o książce, o kulisach jej powstania, o Poznaniu i o tym, jak wygląda moja praca.

Cieszę się, że udało nam się porozmawiać, chociaż rozmowa ta podszyta była smuteczkiem – dowiedziałam się bowiem, że będzie to przedostatnie wydanie tej audycji. Potem Jedynka Dzieciom znika z ramówki… 🙁

Coś do poczytania

Mili Czytelnicy,

dzisiaj nieskromnie polecam Wam dwa świetne artykuły na temat moich książek, opublikowane w czasopiśmie Paidia i Literatura (nr 5/2023) . Teksty są niezwykle interesujące także dla mnie – to dla autora bardzo ciekawe doświadczenie, poznawać rozmaite odczytania i odkrywać sensy dostrzeżone przez Czytelników (także przez czytelników-literaturoznawców!), nie zawsze w pełni widoczne nawet dla niego. Jest w tym niewątpliwie coś fascynującego.

Pierwszy artykuł, autorstwa pani prof. Agnieszki Kwiatkowskiej (UAM w Poznaniu), zatytułowany W lesie i ogrodzie. Ekofilozofia Emilii Kiereś (klik), jest pokłosiem konferencji Mały antropocen. Rola literatury dla dzieci i młodzieży w zielonej edukacji humanistycznej, zorganizowanej w grudniu ubiegłego roku przez Interdyscyplinarne Centrum Badań nad Edukacją Humanistyczną UŚ.

We wszystkich dziełach Kiereś przyroda odgrywa bardzo ważną rolę, a obraz natury jest kształtowany w konwencji romantycznej, baśniowej lub w szczególnym, ekorealistycznym ujęciu eksponującym elementy pożądane i postulowane świata przedstawionego (ekologiczne postawy bohaterów, nieskażoną przyrodę, harmonijną współegzystencję człowieka i innych bytów).

Artykuł drugi, którego autorką jest pani prof. Krystyna Heska-Kwaśniewicz (UŚ w Katowicach), skupia się w całości na analizie cyklu zapoczątkowanego przez Srebrny dzwoneczek, stąd też tytuł: O srebrnych dzwonkach, złotych gwiazdkach, miedzianych listkach i dzielnych rycerzach, czyli o „metalowej serii” Emilii Kiereś (klik).

„Metalowa seria” jest bardzo malarska i sensualna, pełna barw, woni, smaków; widzimy rudziejący las, czujemy zapach śniegu i uszek, a w ogrodzie woń piwonii. Bardzo mocno odczuwamy chłód. Można poszczególne tomy opisywać również przez pryzmat ich dominanty kolorystycznej – ona w sposób symboliczny oddaje ich nastrój i przesłanie. Zresztą wszyscy bohaterowie mają wrażliwość estetyczną i cieszą się barwami świata. Urodę słów znakomicie podkreślają ilustracje Małgorzaty Musierowicz będące jak obrazy – chciałoby się taki obraz oprawić w ramy i długo w niego wpatrywać.

Bardzo dziękuję obu Autorkom! 🙂

Dyskusja w „Nowych Książkach”

Wakacje, wakacje, a jednak cały czas coś się dzieje!

Dzisiaj na przykład dotarł do mnie najnowszy, lipcowo-sierpniowy numer miesięcznika „Nowe Książki”, w którym ukazała się – między innymi – dyskusja o literaturze dla dzieci i młodzieży. Rozmawiamy: pani Małgorzata Strękowska-Zaremba, pani profesor Krystyna Zabawa, pan Tomasz Kłusek – no i ja.

Bardzo się cieszę, że tak szacowne pismo poświęca należną uwagę i miejsce książkom dla najmłodszych, tej jakże ważnej i jakże często niedocenianej gałęzi literatury! Jeszcze raz dziękuję za zaproszenie do tej rozmowy, a obu paniom za ciekawą wymianę myśli i doświadczeń.